Daniël Busser: “Ik zit in een fase in mijn leven waarin ik alles op me laat afkomen en niet meer bang ben”

Nu zijn nieuwe ep “Vrije Val” uit is, voelt Daniël Busser (17) zich een volwaardige artiest. In tegenstelling tot zijn debuutep is “Vrije Val” diverser. “Ik wilde tonen dat ik meer kan dan rappen op eentonige tracks. Deze ep is een overgang naar de nummers die ik nu ga maken.”

Opvallend is dat de intro tot nu toe het meest afgespeelde nummer is van de ep. “Daar heb ik al mijn miserie ingestopt. Alle harde shit moest er uit. Ik denk dat mensen het niet zagen aankomen. Ze dachten waarschijnlijk dat ik nu meer de Safi & Spreej-kant opging, maar met de intro heb ik totaal het tegenoverstelde bewezen. Veel mensen kregen kippenvel: dat was de reactie die ik wilde. Al mijn nummers zijn relevant voor mijn eigen leven, maar de introtrack raakt me bijzonder hard. Er zitten zo veel breekbare punten in. Toen ik dat schreef, twijfelde ik zelfs of ik het in een nummer zou steken.”

 

Zijn volledige ep is een bewustwordingsproces. “Ik zit in een fase in mijn leven waarin ik alles op me laat afkomen en niet meer bang ben”, tweette de jonge Limburger toen hij het nummer “Vrije Val” maakte. “Alles is gebaseerd op de titeltrack”, verklaart hij. “De adelaar op de cover symboliseert de bedoeling van de track. Dat beest is niet bang om een forse duik te nemen, hij gaat gewoon recht op zijn doel af.”

 

“Na mijn optreden op Pukkelpop is alles veel feller geworden”

 

Na mijn optreden op Pukkelpop is alles veel feller geworden. Mensen kenden me wel, maar ze gaven me niet echt recognition. Ze zijn mijn muziek meer beginnen te appreciëren en dat kwam goed uit voor de “Vrije Val”-ep, die heel goed ontvangen is geweest. Ook in Nederland, waar ik enkele shows heb gespeeld. Puna, 101Barz, ze weten wie ik ben en dat is heel dope.”

Was Pukkelpop dan zo’n breekpunt?

Toen mensen me in de line-up zagen, dachten ze: ‘oh, hij staat daar ergens. We kennen hem, dus we zullen hem misschien wel een kans geven.’ Zo kwam het voor mij over. Ik had totaal niet verwacht dat er zo veel volk zou zijn. Vijftig man verwachtte ik. Toch stond er al een pak volk nog voor ik moest spelen en toen de muziek begon, kwam iedereen in de buurt aansluiten.

Hoe voelde dat, als 16-jarige op Pukkelpop spelen?

Dat is eigenlijk niet normaal hé. Op dat moment besef je ook niet echt wat je aan het doen bent. Pas een week na het optreden voelde ik aan wat er gebeurd was.

Vond je het rechtvaardig dat jij daar al stond?

Ik denk wel dat mijn muziek net goed genoeg was. Ik was toen pas een jaar bezig met mijn muziek, ik ben er gewoon ingerold. Ik had slechts zes nummers uit (van op de “Mijn Manier”-ep, S.C.) Als je dan op zo’n festival kunt staan, ook al vonden sommigen dat het een derderangs podium was, daarvoor was ik wel heel dankbaar. Met mijn nieuwe ep heb ik pas het gevoel dat ik een artiest ben. Vroeger dacht ik: ik maak nummers. Nu denk ik: ik ben een artiest en mensen beschouwen mij ook zo. Ik vind mezelf nu dus klaar voor grotere podia.

 

Je werkte op losse tracks samen met Tiewai en ook met Kleine Ben en King B. Wilde je daarmee wat experimenteren? Op muzikaal vlak je grenzen aftasten?

Just do it, dat dacht ik. Ik vond het ook heel leerrijk om te zien hoe andere artiesten te werk gaan.

Je maakte “Vrije Val” met Raab en CJ Calvin. Komt dat doordat je via Spreej met Gent geconnecteerd bent?

Ja, hij brengt een hele entourage met zich mee als je met hem chillt. Je gaat in Gent eigenlijk overal naar toe met hem. Ik vond de samenwerking fijn om te doen, we vonden elkaar op dezelfde level.

 

“Ik ben open opgevoed: ik heb leren praten over wat er in me speelt”

 

Je bent vrij volwassen in je muziek en ook open als persoon. Ben je altijd zo geweest?

Sinds wat er gebeurd is toen ik klein was (Daniël verloor op zijn achtste zijn moeder, S.C.), heb ik altijd boven mijn leeftijd gestaan: de domme dingen niet zo fel doen als mijn leeftijdsgenoten. Ik kijk sneller naar de gevolgen.

Je zou evengoed dichtgeklapt kunnen zijn.

Ik ben open opgevoed: ik heb leren praten over wat er in me speelt. Anders word je geen goed persoon, denk ik. Als je zo veel opkropt, kan je misschien niet meer sociaal zijn. Die openheid heeft me dus wel geholpen bij het verwerken van wat er toen gebeurd is.

Heeft muziek ook geholpen?

Ja, het meeste. Dat is eigenlijk mijn psychiater. Dat klinkt cliché, maar het is echt zo.

Is psychiater geen te zware term?

Het is echt wel zo zwaar. Je wil niet weten hoe ik me voel als ik iets heb van: dit moet ik nu echt schrijven, anders dan ga ik me niet gelukkig voelen de komende week…

Ben je soms nog down?

Iedereen heeft wel zijn hoogtes en laagtes. Gelukkig kijk ik nu minder negatief naar het leven. Ik heb dingen leren accepteren, dat heeft me geholpen.

 

over de auteur

Sander Carollo

LinkedInTwitter