Mijn moment: Kanye West op Glastonbury

“En Filip, wat was jouw moment van de week?”, luidt het maandagavond gewoonlijk op Extra Time, het voetbalprogramma dat onze pintjesliga onder de loep neemt. Meestal kiest Filip Joos voor een fragment uit de hoog aangeschreven Premier League. De Engelse competitie, met al die Belgen waarvan er een paar graag hun belastingen omzeilen. Een leuke opener, dat programmaformat, vaak met spectaculaire beelden en voer voor discussie. “Penalty of niet?”, “Geraakt ie nog in vorm voor de Rode Duivels?” En ze zijn weer voor even vertrokken.

 

Beginnende rappers kunnen maar best het groepsvoordeel benutten.

 

Een muzikale variant van de ‘het moment van de week’-rubriek, kennen onze media niet. Om een poging te doen – late we het uitbreiden tot de gehele zomer – blijven we in de UK: het opmerkelijke optreden van Kanye West op Glastonbury deze zomer. Er was veel protest toen zijn naam als headliner bekend geraakte. Facebookgroepen en petities schoten als paddenstoelen uit de grond. Het deed me wat denken aan het optreden van Milk Inc. op Rock Werchter in 2009. Veel verwondering vooraf. “Geen kermismuziek op mijn festival.” Er zou zelfs met tomaten gegooid worden. Uiteindelijk deed het publiek braafjes mee en de handjes gingen allemaal de lucht in. Regi vond het best wel tof, verklaarde hij zwetend, met een handdoek om zijn nek ietwat Rocky Balboa-achtig voor de cameraploeg van Regi’s World.

Een eigen tv-programma, take that Kanye. Jeezy stond dan weer wel op Glastonbury en dan heb je het gemaakt. Dan ben je de man, of zelfs meer. Tijdens “Gold Digger” gaf Kanye fijntjes mee dat we “naar de grootste levende rockster op aarde” aan het kijken waren. In een milde bui gaan we daarmee akkoord. Ieder zijn moment van glorie. En moet gezegd: het was plezant. Veel ambiance, veel volk, veel vlaggen. Dat laatste deed eerder aan een nationalistenbijeenkomst denken, maar een vlag met Kanyebabe Kim Kardashian in sekstapepose deed al snel het tegendeel vermoeden. Naast een vervelend laserlichtje was er ook nog een flauwe plezante: grappenmaker Lee Nelson sprong na het derde nummer het podium op om wat mee te rappen. Verder ging alles goed hoor. Het was wel verschieten om mr. West charmezangergewijs over het publiek te zien zweven in het bakje van een hijskraan. Buiten onze eerder vernoemde Britse comedian – ik heb het dus niet over Nigel Williams – was er nog één gastact: Een zekere Justin Vernon van Bon Iver.

Zonder gezelschap optreden moet behoorlijk eenzaam zijn. (Al is dat relatief met duizenden festivalgangers voor je podium.) De meeste artiesten spelen echter met een live band: hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Het klinkt ook muzikaler. Sommige rappers hebben backing mc’s en sommige dj’s treden per twee op. Gezellig. Een kwestie van niet pas te wachten tot na je show om je bezopen vrienden in de backstage te zien. Kanye had natuurlijk het voordeel dat zijn meer dan dertig gespeelde nummers quasi allemaal hits zijn. Kwestie dat het publiek in grote getalen kan meezingen. Als superster louter wat “heey, hoo” van de mensenmassa te horen krijgen, dat is het ook niet. En toch is dat al een behoorlijke klus voor onwennige artiesten.

Beginnende rappers kunnen dus maar best het groepsvoordeel benutten. Samen afgaan is minder pijnlijk dan alleen en moest er iemand zijn tekst vergeten, is er nog bemanning om het even over te nemen. Die moet dan wel nog een degelijke pose verzinnen in plaats van nogal lullig naar zijn rappende collega te staren. Op Eigen Makelij-feestjes, daar staat ook de hele bende on stage, er valt misschien wat inspiratie te halen. Safi & Spreej doen het ook goed als duo. Ze zijn complementair en krijgen vocale versterking van hun (tiener)publiek. Op “Pop Up Live” zorgde de openbare omroep zelfs voor een live band.

Solo is Tourist Lemc misschien wel de Vlaamse Kanye West. Eveneens vaak uitverkocht, bovenal is het ook geen pure hiphop meer. Een wat vreemde vergelijking, maar in deze context niet onlogisch: Tourist is namelijk onze grootste solorapper. Op Glastonbury speelde Kanye Bohemian Rapsody, kan er dan ineens ook een duetje af met Tourist? Van mijn part mocht hij mee naar Glastonbury. Omgekeerd is Kanye West ook welkom in Antwerpen. In het Sportpaleis is nog plaats en Bart De Wever meende zelfs toen hij verloren liep in Central Park dat het Rivierenhof in Deurne nog groter is. Kanye, dat is dan in alle grootsheid geregeld? Achteraf ben je opnieuw welkom (“Prego, prego”) bij Da Giovanni.

 

 

over de auteur

Sander Carollo

LinkedInTwitter