NoMoBS: “Wij zijn een movement”

“Brakage”, zo heet het debuutalbum van NoMoBS, is Franse straattaal voor een overval. Overvallen, zoals bij “Zehma”. Met dat nummer heeft de Kielse groep al meer dan 330 000 views gehaald op YouTube. Eazy Lo: “Met dit album vallen we binnen in de scene en binnen heel het artistiek gebeuren in Antwerpen. Niet alleen in de hiphop, maar ook in de theaterwereld en de filmwereld. ‘Brakage’ is een statement. Het album is een stuk van onze identiteit.”

Saïd Boumazoughe (26), alias Eazy Lo, is evenals de andere leden (behalve Yahya ‘R8’ Affane, die niet aanwezig kon zijn) meteen op dreef wanneer hem gevraagd wordt naar de idee achter “Brakage”. Gedurende het anderhalf uur durende interview spreken ‘Eazy Lo’, Mike De Ridder (26) en Salahdine Ibnou Kacemi (26) open en vrij, recht uit het hart.

FLUS zoekt hen op op ’t Kiel. Bij de fotoshoot op het cirkelvormige basketbalpleintje worden de mannen al meteen herkend door een meisje en een jongetje. “Dat is NoMoBS, ik heb hun nummers op mijn gsm”, roept het jongetje enthousiast toe. Wijzend naar de kleinste man in het gezelschap, zegt hij, terwijl hij zijn duim op steekt: ‘Kijk, dat is Mike De Ridder. Die gast is echt top.” Er wordt in de rapte nog een balletje getrapt. De fotosessie loopt ten einde en het interview zal doorgaan in een halal bakkerij.

 

“Die onderdrukking waarmee we te maken krijgen, toveren wij om in een kracht.”

 

In december verscheen van de vier heren het debuutalbum “Brakage”. NoMoBS werkte echter niet doelbewust toe naar een album. Mike: “We hadden gewoonweg nummers nodig om op te treden. Na ons tweede nummer, ‘Zehma’, hadden we hier in de buurt een showcase van drie kwartier. We brachten twee nummers van ons vieren, gecombineerd met solotracks en oudere nummers. Toen schoot onze producer wakker: we maakten steeds meer nummers en voor we het wisten, hadden we een nieuw product in handen: ons eerste album.”

“We hadden de luxe niet om ons voor het album een maand op te sluiten in de studio”, zegt Salah. “We zijn vier verschillende gasten met elk een ander leven.” Voor het volgende project plannen ze alvast een bootcamp. “’Brakage’ is een zeer divers album”, meent Eazy Lo. “We konden ook elf nummers over weed en shit rappen. Maar ça ne marche pas. Je levenservaring bepaalt de inhoud van je teksten, toch als je echt overtuigend wilt overkomen.”

De aanleiding van dit gesprek is hun releaseparty op vrijdag 7 februari. “Als het van ons afhing, was er geen releaseparty”, vertelt Salah. “Maar we breiden uit, ons bereik wordt groter en er is vraag naar een degelijke albumvoorstelling. Onze pr-manager drong er daarom op aan om daar werk van te maken.” En zo ontstond er een affiche met onder andere Ateam, Kaïn en 9militia in het voorprogramma. “We zijn we het niet gewoon om een releaseparty te geven”, bekent Eazy Lo. “We komen vanuit de underground hé.” Die releaseparty belooft een nieuw hoogtepunt te worden. Salah: “Wij geven een show om u tegen te zeggen. Wij steken veel tijd en energie in onze optredens. Met alle respect voor andere artiesten, maar bij ons gaat iedereen los, je moet zweten. Geen gedoe zoals ‘mijn nieuwe snapback mag niet nat worden’, daar doen wij niet aan mee. NoMoBS is een live sensatie. Die vibe, die frustratie… “

Vanwaar komt dat?

Mike: “Onze energie is er op het podium, de vibe voel je meteen. Toch heb je soms louter connecties nodig om op dat podium te raken. In die zin worden wij af en toe wat geboycot…”

Eazy Lo: “Ik wil niet in de slachtofferrol kruipen, maar ik heb altijd het gevoel dat we ons tien keer harder moeten bewijzen. Dat maakt me sterker en laat mij harder overkomen. Ik zal er dubbel zoveel energie en tijd insteken als de rest. Maar het is moeilijk, dat ontken ik niet. Mensen hebben bepaalde vooroordelen over ons. Samenwerken met Marokkanen, voor velen blijft dat een gevoelig thema.”

Mike: “Mensen zijn bang van elkaar. Ik denk maar aan één ding: 9/11. Dat heeft alles veranderd. Sinds die aanslagen in 2001 is alles anders…”

Eazy Lo: “Die onderdrukking waarmee we te maken krijgen, toveren wij om in een kracht. Overal waar wij als groep binnen komen bekijken mensen ons met een scheef gezicht, maar na onze gig is iedereen overweldigd van ons optreden.”

Mike: “Overal vallen wij binnen, zelfs als we niet moeten optreden. Een tijdje geleden waren wij op de releaseparty van Eigen Makelij. We hebben daar niet direct een link mee, maar wij wisten dat het een zalige avond zou worden. Bij veel hiphopevenementen heb je overal vaste groepjes. Mensen die enkel naar feestjes gaan van hun eigen kliek. Wij bouwen overal een feestje, zelfs al hebben wij niet direct een link met diegene die moet optreden. Wij brakeren, ook als toeschouwers.”

Eazy Lo: “Van nieuwjaarsrecepties van politieke partijen tot Scouts- en Chirofeestjes: wij zijn overal. Wij komen gewoon. We waren vorig jaar als groep verkozen tot ‘Kielenaar van het Jaar’. Hoe noemt die gast nu weer? Patrick Janssens? Die heeft ons heel de tijd zitten negeren.”

Mike: ”Hij was toen burgemeester en is van het Kiel afkomstig. Wij krijgen dààr de trofee van Kielenaar van het Jaar, maar denk je dat hij ons een hand komt geven? Uiteindelijk hebben wij daar gesproken met al die mensen die ons wel een hand kwamen geven. Zoals bij de nieuwjaarsreceptie van de PVDA dit jaar, we waren genomineerd voor de ‘Franken Teut’. Daar was ook zo…”

“Wat schrik,” vult Eazy Lo aan, “je voelt dat aan. Mensen kennen ons niet, hebben altijd schrik van ons. Maar ik kick daar op. Door gewoon aanwezig te zijn, zien ze in dat we toch wel toffe gasten zijn. In plaats van met de vinger naar elkaar te wijzen, reiken wij de hand. Dat is zowat onze filosofie.”

Mike: “Mensen zijn niet zozeer bang, maar ze weten niet wat ze moeten verwachten. Wij geven rap- en slam poetryworkshops. Een Belg vroeg mij eens: ‘Zijn jullie workshops enkel voor Marokkanen of is dat ook voor ons?’ Onze workshops en muziek zijn niet enkel voor Marokkanen hoor.”

flus-nomobs-eazy-lo

Eazy Lo: “Bij onze releaseparty zijn er ‘blanke’ jongens die wel willen komen. ‘Maar die gasten van ’t Kiel gaan dan ook aanwezig zijn’, hoor je dan. Dat schrikt af. Ze denken dat die Marokkanen hen gaan lastigvallen en ze zich zo niet kunnen amuseren. Dat is niet zo. Mensen komen naar onze releaseparty om ons te steunen. Wij hebben een heel mooi voorprogramma voorzien en er staat een dikke afterparty te wachten. Wij hebben een cocktailbar, merchandising, … Dat gaat een dik feestje worden.”

 

“Zelfs jongeren in bijzondere jeugdzorg kennen onze teksten uit het hoofd. Begeleiders bellen zelfs naar ons om zulke jongeren moed in te spreken.”

 

Hoe komt dat jullie muziek zo leeft onder jongeren?

Salah: “Je moet iets opbouwen, een beweging starten zodat je gehoord wordt. Ik vind persoonlijk dat hiphopgroepen in Antwerpen en in België al meteen een grote status verwachten. Maar uiteindelijk … What are you representing? Wie staat er achter u?”

Eazy Lo: “Wij stellen de nieuwe generatie voor. Wij pakken thema’s aan zoals onderdrukking, jezelf ontplooien als mens, je identiteit zoeken binnen deze harde maatschappij, waar het heel moeilijk is om gewoon jezelf te kunnen zijn. Hoeveel jongeren hebben geen zelfvertrouwen? Nu zien we jongeren die onze muziek beluisteren en zelf liedjes beginnen op te nemen, zichzelf een rol toekennen. Zelfs jongeren in bijzondere jeugdzorg kennen onze teksten uit het hoofd. Begeleiders bellen naar ons om zulke jongeren moed in te spreken. Wel, wij bieden ze een kader aan.”

Mike: “We zijn allen anders en de ene herkent zich in mij, de andere meer in hem. Voor elk wat wils. Dat is die combinatie die zo explosief kan zijn. We zijn allemaal verschillende personen en toch hebben we een klik met elkaar. De chemie is er, ook al zitten we niet altijd samen. Even geleden deed ik een featuring met een kameraad. We hanteerden dezelfde werkwijze als bij NoMoBS, maar de chemie ontbrak. Wat dat betreft zijn we gezegend: we komen uit dezelfde buurt, we hebben dezelfde connectie. We hebben een verschillende levensstijl, maar wel eenzelfde achtergrond. Je hoort de woede, maar we uiten dat niet agressief. Je wilt gewoon gehoord worden, wij uiten onze problemen op onze manier. Soms soft, soms ook hard.”

Eazy Lo: “Je hebt hiphop en je hebt hiphopartiesten. Wij leggen de nadruk op de artiest. Hiphop zelf is slechts een middel. Wij willen ons als artiesten ontplooien. Wij willen niet blijven hangen. Als we wilden, hadden we die hype van ‘Zehma’ helemaal kunnen uitmelken. Maar we kunnen moeilijk twintig, dertig jaar lang op ieder evenement ‘Zehma’ brengen. Sommigen zouden dat doen. Wij zeggen: Oké, nu hebben we de aandacht op ons en gaan we laten zien wie we zijn als artiesten.”

Mike: “Sommigen artiesten stappen de theaterwereld in als ze alles al wat gehad hebben. Wij doen dat nu. Die ervaring leert ons ook dat er meer is dan hiphop. Of meer dan theater, of spoken word. Alles is één. Alles en iedereen is één. Het is aan ons om zo creatief mogelijk te zijn om al die dingen samen te smelten. Iemand die in het theater een tekst voordraagt, die heeft al iets gemeen met een rapper.”

Hoe zijn jullie in de theaterwereld beland?

Mike: “Bij een van onze eerste optredens kwamen wij in contact met een medewerker van het SIN Collectief. Hij was op zoek naar een vervanger voor een van zijn stukken en had ons op het oog. Er waren mensen in zijn omgeving die twijfels hadden bij ons. Op dat optreden waren we bovendien nog onervaren. We pakten onze micro verkeerd vast en sprongen wat heen en weer…. Toch geloofde hij in ons. Ze zagen de connectie tussen de jongeren en ons. Zoals er onderling tussen ons chemie is, ontwikkelt er zich ook tijdens optredens een chemie tussen ons en het publiek. Wij waren er een beetje wantrouwig in, maar Salah overtuigde ons. Uiteindelijk heb ik er geen spijt van gehad. Als je experimenteert, leer je andere kanten kennen van jezelf, je moet niet bang zijn van het onbekende.”

 

“We konden niet op straat lopen zonder dat mensen – jongetjes, vaders, zelfs moeders – ons aanspraken om te vragen wanneer onze nieuwe clip zou uitkomen.”

 

Eazy Lo: “Wij zijn een movement. Wij nemen geen vaste vorm zoals hiphop aan. Zo leren we elkaar ook kennen in een andere context. Op de planken kan je je niet achter een microfoon verstoppen. We durven zulke uitdagingen aan te gaan, we denken altijd out of the box. Wij zijn niet de zogezegde standaard Marokkanen. Daarover bestaat een clichébeeld. Meer zeg ik niet, want alles wat bruin is, wordt geassocieerd met lawaai, overlast, drugs, … Wij proberen die beeldvorming te veranderen. Wij zijn echt. Als we dit allemaal enkel deden voor de fame en voor de aandacht, dan waren we al lang door de mand gevallen. Voor het NoMoBS-gebeuren waren wij al een vast gegeven in onze buurt.”

Met NoMoBS zijn jullie steeds bekender geworden…

Eazy Lo: “Ikzelf had nooit verwacht dat ik zou rappen. Je begint eens en mensen zeiden ons stilaan dat hetgeen we deden eigenlijk wel goed klonk. Mijn eerste solotrack viel echt als een bom neer in de buurt. En ze wilden meer hé, we werden enorm gepusht door de buurt. We konden niet op straat lopen zonder dat mensen – jongetjes, vaders, zelfs moeders – ons aanspraken om te vragen wanneer onze nieuwe clip zou uitkomen. De vraag kwam vanuit een brede entourage.”

flus-nomobs-pirriporro

Mike: “Voor NoMoBS was ik vooral speels met hiphop bezig. Teksten schrijven, rijmen, mensen uitmaken… Het was plezant. Omdat het speels was, pakte ik het verkeerd aan. Ik heb echter altijd het gevoel gehad dat er iets uit die passie moest komen. Na school kon ik soms urenlang naar muziek luisteren. Toen ik ‘Check‘ dropte (dat meer dan 72 000 views heeft op YouTube, nvdr.), zag Salah dat ik nog bezig was met muziek. Moest ik na dat nummer niet bij hem zijn beland en nadien niet bij NoMoBS…. Ik zou totaal niet weten wat er dan gebeurd was. Het effect van ‘Zehma’, had ik eigenlijk verwacht bij ‘Check’. Maar dat bleef uit.”

Salah: “Voor ‘Zehma’ hadden wij al zes tracks uitgebracht die over de buurt gingen. Ze wisten al wie we waren. Het nummer stond bovendien al vier maanden online vooraleer de videoclip uitkwam.”

 

“Na ‘Zehma’ konden we ook over bling bling beginnen, en van ‘wij zijn de shit’, maar wij vinden: rap gewoon over wie je bent. Hoe je ons ziet in een videoclip, zo zie je ons ook op straat.”

 

Mike: “Toen ‘Zehma’ op Soundcloud stond, kreeg ik een dag later telefoontjes van Salah en Saïd. ‘Weet je hoeveel respect wij al aan het krijgen zijn?!’ Dat was echt abnormaal, vandaar dat er zoveel volk meedeed in onze videoclip van ‘Zehma’. Toen die uitkwam, herkende iedereen me op straat.”

Salah: “We creëren een identiteit waar de buurt en Antwerpen zich in herkent. Die identiteit moeten we blijven aanhouden. Na ‘Zehma’ konden we ook over bling bling beginnen, en van ‘wij zijn de shit’, maar wij vinden: rap gewoon over wie je bent. Hoe je ons ziet in een videoclip, zo zie je ons ook op straat. Ik ga niet speciaal kledij huren of kopen om in een videoclip te staan. Je ziet me op YouTube met een jas en je vindt me terug met dezelfde jas aan. Net zoals ik op de fiets zit, of op tram 24. Als gasten ons zo herkennen, zien ze dat wij geen bullshit verkopen. No More Bullshit. Real Life. ‘Brakage’ is ook representen, een bakermat creëren. Wij zijn begonnen op het Kiel, maar willen uitbreiden, naar Antwerpen en dan naar Vlaanderen, en verder.”

Begrijpen jullie waarom rappers stoer doen?

Mike: “Iemand die zestien jaar is, heeft een grotere fantasie dan een 26-jarige. Als je nog weinig hebt meegemaakt en je wilt doen alsof je veel ervaring hebt door die figuren in videoclips na te doen, dan ga je de dingen verkeerd in beeld brengen.”

 

“Mike is een beetje als Eminem: een blanke rapper die connectie heeft met de zwarte bevolking.”

 

Mike, jij hebt een Belgische vader en Marokkaanse moeder. Voel jij je een bruggenbouwer voor beide groepen?

Mike: “Iemand zei me eens dat ik een sleutelfiguur zou kunnen zijn voor beide werelden, dat vond ik bangelijk. Ik heb het gevoel dat ik mijn ei kwijt moet in dat gebeuren, dat ik iets te verwezenlijken heb voor die twee gemeenschappen.”

Salah: “Mike is een beetje als Eminem: een blanke rapper die connectie heeft met de zwarte bevolking.”

Eazy Lo: “Heel lang was het taboe om een halfbloedje te zijn. Terwijl we steeds meer gemengde huwelijken krijgen. Ben ik Marokkaan? Belg? Nee, dat maakt niet uit. Je bent in de eerste plaats jezelf.”

Mike: “Ik wil dat ei kwijt in een project. Momenteel lukt dat met NoMoBS. ‘Check’ dateert al van drie jaar geleden, maar het is bangelijk dat kinderen die teksten nog steeds van buiten kennen, in het Arabisch nog wel. Dat heeft echt bereik gehad.”

 

“Belgen die op ons kakten, dat kregen wij hier te verduren. ‘Ga terug naar uw eigen land.’ Maar nu, die kleine mannen worden hier groot en die zien rappers. Vroeger waren de enige rolmodellen jongens die bij Beerschot speelden of gasten die weed aan het verkopen waren.”

 

“Mijn interview in de De Nieuwe Antwerpenaar, waarin ik mijn gedachten uit over mijn afkomst, ik denk dat veel mensen mij daarin begrijpen. Ik wist niet dat dat zo zou leven. Mensen hebben behoefte aan een dergelijk verhaal, want ik ben zeker niet de enige met Marokkaanse en Belgische roots. Toch twijfelde ik dat artikel te posten op Facebook. Vanwaar die twijfels komen weet ik niet. Uiteindelijk deed ik het toch en kreeg ik er veel positieve reacties op.”

Tijdens de fotoshoot kwam dat jongetje zeggen: “Mike De Ridder. Die gast is echt top.” Dat moet mooi zijn om te horen.

Mike: “Ja, hij kende mijn hele naam. Ik kom eens buiten en dan spreken ze lof over me.” (grijnst)

Eazy Lo: “Dat hadden wij vroeger niet. Belgen die op ons kakten, dat kregen wij hier te verduren. ‘Ga terug naar uw eigen land.’ Maar nu, die kleine mannen worden hier groot en die zien rappers. Vroeger waren de enige rolmodellen jongens die bij Beerschot speelden of gasten die weed aan het verkopen waren. Kwam je vijf jaar geleden naar hier als rapper dan had je op straat al lang een pak slaag gekregen. Toen was het een taboe om te rappen.”

Mike: “’Rap eens iets. Allez, doe eens iets.’ Zo was dat. Alsof je moest tapdansen.”

Enkele bekende Vlamingen steunen jullie nu openlijk. Hoe zijn jullie met hen in contact gekomen?

Eazy Lo: “Matthias Schoenaerts kende onze muziek al en we hebben gemeenschappelijke vrienden. Hij stelde zelf op een feestje voor om er een foto te nemen om ons te steunen. Idem met Slongs Dievanongs: andere crews dissen haar, maar wij weten wat zij betekent binnen heel dat medialandschap.”

Mike: “Voor Tom Van Landuyt maak ik soms video’s voor zijn theatergezelschap. Hij speelt in een theatervoorstelling die ik volledig heb moeten filmen.”

Vorig jaar maakten jullie het nummer “Zet die ploat oep”, om de column van Antwerps burgemeester Bart De Wever (N-VA) over hiphop in De Standaard, ‘Ho’s en Bling Bling’, te bekritiseren. In tegenstelling tot Fatih, Ikke Froze rapten jullie op een andere toon…

Mike: “Ik wist eerst niet of het wel nodig was om daar ook op te springen. Verdiende dat onze energie? Maar we besloten om daar niet over te rappen alsof hij ons moeder heeft uitgekakt. We bekeken dat van op een afstand. Sommige gasten rappen over Filip Dewinter, ‘Ik schiet u dood en dit en dat’ en een week later moeten ze naar de rechtbank…We hebben dat nummer slim aangepakt.”

Jullie werden ook gevraagd om samen met Tourist Lemc de soundtrack van ‘De Pleintjes’ te verzorgen, een documentaire over het straatvoetbal in Antwerpen.

Salah: “Wij representen die buurten. ‘Jullie zijn de enigen waar wij die jongeren op de pleintjes en dat straatvoetbal aan kunnen linken’, zeiden de mannen van dat productiehuis toen ze ons benaderden. We voelen ons echt vereerd om dat in samenwerking te doen met Tourist.”

Eazy Lo: “Hoe je het ook draait of keert: op ieder plein in Antwerpen hoor je onze muziek. Al die jongetjes luisteren naar onze nummers. Wij zitten echt in hun leefwereld. Zij herkennen zich in ons.”

flus-nomobs-salah

over de auteur